Nie kupujmy opłatków w dużych sieciach handlowych bądź na straganach - apeluje ks. Szymon Mucha i przypomina, że od wieków w okresie Adwentu poświęcone opłatki roznosili organiści. Ks. Mucha zachęca, aby opłatek był poświęcony i pochodził z pewnego źródła. Apelował o to podczas niedzielnych Mszy świętych. Zwrócił się przy okazji do wiernych, aby nie kupowali opłatków w marketach i na targowiskach. - Dzisiaj każdy może kupić maszynę do pieczenia opłatków i można je nabyć w wielu miejscach. Stały się one zwykłym towarem kupowanym okazjonalnie. Dlatego konieczne jest, aby ocalić piękną tradycję roznoszenia w okresie Adwentu poświęconych opłatków, symbolu miłości i pojednania. Nabywajmy je także w kościele parafialnym, będzie to znak przynależności do wspólnoty - mówił ks. Mucha, który był gościem Radia Plus Radom. Ks. Mucha zauważył także, że coraz częściej wielu ludzi szuka nieuczciwego sposobu zarobienia pieniędzy. Dlatego zaproponował, aby każda osoba, która w imieniu parafii roznosi opłatki, miała przy sobie identyfikator bądź inny dokument wydany przez księdza proboszcza.

Katolicki arcybiskup Cuttack-Bhubaneswar w stanie Orisa apeluje do Kościoła na całym świecie o modlitwę za ofiary antychrześcijańskiej przemocy w 2007 i 2008 roku podczas świąt Bożego Narodzenia.Tekst modlitwy arcybiskupa umieszczamy poniżej:„Łaskawy Ojcze, Panie całej ziemi, wychwalamy cię za dar Jezusa Chrystusa wysłanego na świat, by rozbić dzielące go mury wrogości. Miej miłosierdzie nad tymi w stanie Orisa, którzy cierpią za to, że noszą twoje Imię. Daj im pokój i sprawiedliwość, o którą błagają i spraw, by mury goryczy i nienawiści w Orisie zostały zburzone. Pociesz tych, którzy zostali pogrążeni w smutku, wesprzyj tych, którzy doznali traumatycznych przeżyć, zaopatrz tych, którzy stracili wszystko. Daj im siłę i zdolności do wybaczenia oraz pewność twojej Łaski. Nie pozwól nam o nich zapomnieć, o naszych braciach i siostrach w Chrystusie, kiedy świętujemy przyjście Księcia Pokoju i czekamy na Jego powtórne przyjście w chwale".
Pomoc Kościołowi w Potrzebie zachęca wszystkich wiernych i Przyjaciół naszego Stowarzyszenia do podjęcia tej modlitwy w okresie Adwentu i podczas zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia

KSM Grębków organizuje koncert ewangelizacyjny z udziałem gwiazd Hip Hop. Na mikołajki w Grębkowie (6.12.br.), gościć będziemy grupę SDW (Stworzeni Do Walki) - hip-hopowy zespół, którego celem jest ewangelizacja przez rap. Jak mówią członkowie grupy: Nazwa zespołu jest inspiracją do walki z ciemnościami tego świata. Stworzeni_do_walki_-__.mp3
Koncert od lat 10.  Wstęp na koncert: dzieci i młodzież ucząca się w gimnazjum - 5 zł., osoby pełnoletnie: 10 zł. Po koncertach będzie możliwość zakupu płyty zespołu w promocyjnej cenie 10 zł oraz zdobycie autografu.
Zapraszamy Serdecznie
KSM Grębków

W II niedzielę Adwentu, 6 grudnia br. z inicjatywy Konferencji Episkopatu Polski będzie obchodzony w Kościele w Polsce już po raz dziesiąty „Dzień modlitwy i pomocy materialnej Kościołowi na Wschodzie". Ubiegłoroczna zbiórka przyniosła ponad 2 mln zł. Więcej...http://ekai.pl/wydarzenia/x23797/grudnia-dzien-pomocy-kosciolowi-na-wschodzie/

warto przeczytać: Kościół katolicki na terenach dawnego ZSRR
ks. proboszcz

...Grzech człowieka wprowadził zamęt. Skutki tego zamętu - jak na to wskazuje Księga Początków - potęgowały się mimo pewnych starań i wysiłków człowieka, by żyć w harmonii i pokoju. Tak się działo i dzieje. Konkretnymi przejawami tego zamętu są bratobójstwa jak w przypadku Kaina i Abla, są próby organizacji życia społecznego jak wieża Babel, są po dzień dzisiejszy wojny, które niszczą ludzkość, są niesprawiedliwe ustawy i sądy, jakie w imię człowieka są sprawowane. Są nadto złe obyczaje i akceptacja nieprawości i bezbożności. Stało się to i nadal dokonuje się to w ludziach, którzy stracili swoje właściwe odniesienie do Jedynego Boga.

W tym zamęcie Bóg dał swego Syna, by ludzkość miała możliwość odnalezienia drogi powrotu do jedności i harmonii. Dokonało się to w przedziwnej tajemnicy Jego śmierci krzyżowej i zmartwychwstania...
...Potrzebna jest nam postawa czujności i modlitwy. Postawa zwracania się z naszego doświadczenia braku, ucisku i trudności do Tego Jedynego, skąd pochodzi odkupienie. Syn Człowieczy sam doznał ucisku i jest dla każdego doznającego ucisku otwartą Drogą Odkupienia. Adwent to czas oczekiwania w pewności ze względu na otrzymaną obietnicę Przyjścia!

Bp ZbK /patrz e- Rozmowy o Ewangelii I Niedziela Adwentu/

Drodzy Parafianie!
Ogólnopolski program duszpasterski na rok liturgiczny 2009/2010, którego hasłem będą słowa „Bądźmy świadkami Miłości", składa się z trzech głównych punktów. Pierwszy mówi o tym, by otworzyć się na miłość Boga tak, aby pokazywać entuzjazm wiary. Duszpasterze powinni pomagać wiernym w odkrywaniu „Miłości, jaką jest Bóg", pomagać im odkrywać na nowo „skarb wiary" poprzez „akcentowanie ważności inicjacji chrześcijańskiej", której wielu rodzinom coraz częściej brakuje.
Drugi punkt programu polega na „rozbudzaniu dynamizmu ewangelizacyjnego", m.in. w Szkołach Nowej Ewangelizacji. Należy też głosić prawdę, że cały Kościół jest misyjny oraz służyć jedności chrześcijan. Ważne także, by pomagać wiernym okrywać potencjał misyjny osobisty i wspólnotowy.
 „Budować solidarność społeczną" - to trzeci punkt nowego programu duszpasterskiego. Nawołuje się w nim, by nauczać wiernych żyć zasadą „dla wszystkich" i „z wszystkimi". W tym celu należy nie tylko „angażować się na rzecz dobra wspólnego", ale także promować dzieła charytatywnego dzielenia się tym, co mamy w nadmiarze. Można to robić m.in. za pośrednictwem konkretnych i często bardzo wyspecjalizowanych w danej diecezji projektów Caritas Polska lub w ramach wolontariatu dzieci i młodzieży oraz osób starszych, które dysponują wolnym czasem.
Z tym ogólnopolskim programem doskonale współbrzmi nasz program diecezjalny, o którym Pasterz naszego Kościoła Siedleckiego tak mówi: „W perspektywie Jubileuszu 200-lecia Diecezji, jak to zaznaczyłem już w Liście Pasterskim, czytanym podczas tegorocznych nabożeństw różańcowych, chcemy podjąć różne działania. Między innymi wskazałem na potrzebę skoncentrowania się na sakramencie chrztu. Jest to temat, który towarzyszy nam już od trzech lat jako program „Chrzest w życiu i misji Kościoła". Widzę jednak, że wprowadzenie zapropono-wanego sposobu pracy formacyjnej napotykało na szereg różnych trudności. Dlatego zdecydo-wałem o wznowieniu tego programu w roku duszpasterskim 2008/2009. Ponownie więc podejmiemy tematy dotyczące Bożej wizji człowieka oraz faktu grzechu, który zaburzył relację człowieka do Boga i do bliźniego.
Gorąco apeluję i proszę o przyjęcie tego programu. Jako Wasz Biskup rozeznaję potrzebę, a wręcz konieczność takiej formacji dla dobra naszej wspólnoty kościelnej - zarówno w obecnej dobie, jak też ze względu na dobro przyszłego pokolenia". Realizować będziemy ten program od I Niedzieli Adwentu poprzez celebrację Słowa Bożego w każdą sobotę o godzinie 17:00 oraz poprzez katechezy: „Chrzest w życiu i misji Kościoła" w I i III niedzielę miesiąca po sumie. Serdecznie zapraszam wszystkich do współpracy i udziału, aby lepiej zrozumieć i głębiej wejść w życie wiary.
Chcę również poinformować Parafian o pracach wykonanych w parafii w mijającym roku 2009: schody granitowe w kaplicy cmentarnej za kwotę 12000 PLN; parapety granitowe podokienne w kaplicy cmentarnej za kwotę 700 PLN; gruntowny remont wikariatu na piętrze budynku parafialnego za kwotę ok 40 000PLN; ułożenie kostki brukowej na alei od ul. Północnej do nowego cmentarza za kwotę 28 000 PLN (kwota do uregulowania - dług). Ta ostania praca wywołała wiele pytań ze strony Parafian, gdyż zapowiadałem ułożenie kostki na alei wiodącej na „stary cmentarz". Niestety, okazało się, że Parafia straciła prawo własności do tej alei decyzją Sądu NS 305/92 z 22.06.93 r przekazującej (bez powiadomienia parafii) powyższą działkę na rzecz Skarbu Państwa. Jak do tego doszło? Parafia w roku 1931 zakupiła działkę pod cmentarz grzebalny. Działka ta obejmowała zarówno miejsce pochówku Zmarłych, jak i aleję prowadzącą do cmentarza. Jest w posiadaniu parafii autentyczny wyrys z tamtego właśnie roku. Może ktoś z Parafian wie, od kogo została zakupiona działka pod stary cmentarz wraz z aleją?
W roku 1964 geodezja, bez powiadomienia parafii, podzieliła działkę cmentarną na dwie (jedna to cmentarz i druga to aleja, którą nazwano drogą publiczną). Dlaczego tak się stało nikt nie wie, ale chyba jest to decyzja nierozumna, bo ta aleja prowadzi jedynie do cmentarza i była własnością parafii.
Na wniosek Skarbu Państwa Urząd Rejonowy w Węgrowie z dnia 03 czerwca 1992 roku aleja nazwana „drogą publiczną" została skomunalizowana (bez poinformowania parafii). Protokół z zebrania wiejskiego mieszkańców Grębkowa z dnia 27 sierpnia 1992 roku podpisany przez ówczesnego sołtysa, stwierdza, że mieszkańcy Grębkowa nie wnoszą zastrzeżeń do tego postanowienia. Ogłoszenie zostało upublicznione przez wywieszenia w UG Grębków i na wiosce w dniach 04.01.1993 - 04.04.1993. Parafii nikt nie powiadomił, a trudno oczekiwać, że proboszcz parafii będzie chodził codziennie do Gminy, albo obchodził inne miejsca w wiosce i patrzył, czy przypadkiem nie wisi jakieś ogłoszenie. Parafia po prostu powinna być powiadomiona pismem. Dlatego decyzja Sądu była taka, jak wyżej. Więc troska o należytą kulturę drogi na cmentarz jest obowiązkiem Gminy tak, jak o każdą drogę gminną chyba, że zostanie przywrócona własność parafii. Mam nadzieję, że każdy Parafianin teraz już wie, dlaczego nie ma kostki na tamtej alejce.
A jakie są plany na nadchodzący 2010 rok? Najpierw spłata kostki. A jeśli będą środki, to chcemy zbudować boiska przy parafii dla dzieci i młodzieży; ufundować pomnik Słudze Bożemu ks. Jerzemu Popiełuszce w 25 rocznicę śmierci, a także przygotować dokumentację pod budowę wielofunkcyjnej sali parafialnej. Po zakończonej „kolędzie" Rada Parafialna zaplanuje prace i podejmie odpowiednie decyzje.
Zbliżają się Święta Narodzenia Pana Jezusa i Nowy Rok. Przyjmijcie, Siostry i Bracia, nasze - Waszych duszpasterzy - życzenia: miłości, pokoju, zgody, jedności, prawdomówności, szczerości zarówno w życiu każdego z nas, jak i w życiu całej naszej Wspólnoty Wiary i całej naszej Społeczności. Pan Jezus, w rocznicę swoich narodzin, niech Wszystkim błogosławi.
ks. Wiesław Proniewicz, proboszcz

Blisko 4 mln wigilijnych świec rozprowadzi w parafiach Caritas Polska w ramach 15. Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom. Dochód z ich sprzedaży wesprze dzieci z ośrodków opieki zastępczej oraz dzieci ofiary konfliktu wojennego w Sudanie.

więcej na ten temat:
http://ekai.pl/wydarzenia/x23733/wigilijne-dzielo-pomocy-dzieciom-na-rzecz-sierot-i-dzieci-z-sudanu/

Święta Bożego Narodzenia to dla Polaków najważniejsze i jednocześnie najbogatsze w tradycje ludowe święta. Obrzędowość Bożego Narodzenia kształtowała się stopniowo w ciągu kolejnych stuleci przeplatając prastare zwyczaje i wierzenia ze zwyczajami nowszymi, przyniesionymi po chrystianizacji przez Kościół, a także tymi, które powstały w wiekach późniejszych w wyniku wzajemnego przenikania się obwiązującego obrządku kościelnego.
Święta Bożego Narodzenia poprzedza okres Adwentu ,czyli czas radosnego oczekiwania na przyjście Pana. Do przyjętych zwyczajów adwentowych należy zaliczyć udział wiernych w odprawianych o świcie Mszach roratnich poświęconych Najświętszej Marii Pannie. Dawniej w niektórych regionach kraju popularnym zwyczajem było plecenie wieńca adwentowego. W pierwszą niedzielę Adwentu, zawieszano w pokojach pod sufitem wianek zrobiony z gałęzi choiny i przyozdobiony czerwonymi wstążkami. Na wieńcu zapalano jedną świeczkę, w każdą kolejną niedzielę dodawano następną.
Innym zwyczajem przypadającym na czas Adwentu jest obdarowywanie dzieci prezentami w dniu św. Mikołaja (6 grudnia). Podarunki wkłada się zwykle pod poduszki lub do bucików.
Najwięcej zwyczajów ludowych wiąże się z ostatnim dniem Adwentu, czyli z Wigilią.  Słowo "wigilia" pochodzi z języka łacińskiego i oznacza czuwanie. Wigilia to czas, w którym do nadchodzącego święta trzeba przygotować się wewnętrznie.
W przededniu Wigilii w wielu domach wypieka się ciasta świąteczne, takie jak: strucle z makiem, pierniki drobne w kształcie serc, gwiazdek, rybek, pierniki z marmoladą, ciasteczka orzechowe, serniki itp., parzy się mak na makówki, moczy suszone grzyby i owoce.
Szczególna atmosfera panuje w Wigilię. Z tym dniem związanych jest też najwięcej obrzędów, obyczajów i wierzeń. Wigilia to jedno z najbardziej rodzinnych polskich świąt. Dużą rolę w tworzeniu świątecznej atmosfery odgrywa wystrój mieszkania. We wszystkich domach króluje pięknie przystrojona choinka. Współczesna choinka, przybrana świeczkami i innymi ozdobami pojawiła się najwcześniej na ziemiach niemieckich. Jej ojczyzną była najprawdopodobniej Alzacja. Wśród iglastych gałązek wiją się łańcuchy - lekkie, słomkowe, bibułkowe, to pamiątka po wężu kusicielu. Pętają choinkę jak niewolnicę, przypominając, że cały ludzki ród znajduje się w niewoli grzechu. Gwiazda na szczycie drzewka symbolizuje gwiazdę betlejemską, która wiodła Trzech Króli do Dzieciątka Jezus. Gorejące na gałązkach świeczki (dzisiejsze lampki) jakby okruchy ognia, który dawniej płonął w izbie przez całą noc wigilijną, aby przychodzące na ten czas dusze przodków mogły się ogrzać, dzisiaj przypominają one o nigdy nie gasnącej Bożej miłości do ludzi. Choinki ubiera się także w piernikowe figurki ludzi i zwierząt, oraz bombki.
Kiedy wszystkie potrawy są już przygotowane, rozpoczyna się szykowanie stołu. Wiąże się to m.in. ze specyficznym zwyczajem układania pod obrusem dla każdej osoby wysuszonych rybich łusek, siana lub drobnych monet, które po zakończeniu biesiady każdy z obecnych na wieczerzy chowa skrzętnie do "sakiewki", aby przez cały rok nie zabrakło mu pieniędzy. Biały obrus - śnieżnej białości , przykrywa powierzchnię stołu. Najładniejsze naczynia, sztućce. Na białym talerzyku czy serwetce złożone są opłatki wigilijne. Stół udekorowany jest gałązkami choinki, przyozdobiony kolorowymi dekoracjami. Na stole przygotowuje się dodatkowe nakrycie. Pusty talerz to wyraz pamięci o bliskich, którzy odeszli. Pod choinkę składa się prezenty dla bliskich. Posiłek wigilijny poprzedza odczytanie fragmentu Ewangelii według św. Łukasza o narodzinach Jezusa. Potem wszyscy domownicy dzielą się opłatkiem i składają sobie życzenia. Wigilijny opłatek jest zwyczajem typowo polskim. Symbolizuje on powszechne pojednanie i braterstwo. Szczególna atmosfera panuje w Wigilię. Po przełamaniu się opłatkiem i złożeniu życzeń wszyscy domownicy zasiadają do wspólnego posiłku. Stół wigilijny jest zastawiony po brzegi samymi wspaniałościami. Najczęściej przyrządza się ich 12, bo tyle jest miesięcy w roku. Znaleźć na nim można m.in.: zupę grochową, inną niż zwykle, zupę migdałową lub grzybową, czy też fasolową. Po zupie spożywa się karpia gotowanego z warzywami polanego masłem z dodatkiem pieczywa lub karpia smażonego na maśle i z ziemniakami. Prawdziwym przysmakiem są makówki. Sporządzane w zależności od regionu: na mleku lub wodzie, z bułek lub sucharków oraz maku z bakaliami i miodem, czy dawniej w zależności od zamożności gospodarzy: z samego maku, bułek, mleka i cukru. Po makówkach następuje pora spożywania moczki. Znajdują są w niej suszone śliwki, jabłka, gruszki, rodzynki i rarytas - suszone figi.
Częścią wieczoru wigilijnego było i jest wspólne śpiewanie kolęd przy Bożonarodzeniowej szopce. Pieśni opowiadających o narodzeniu Jezusa mamy w polskiej tradycji bardzo dużo. Wieczór wigilijny kończy pasterka- Msza odprawiana w kościołach dokładnie o północy.
Święta Bożego Narodzenia to najbardziej uroczyste święta w naszej tradycji. Święta, na które wszyscy czekamy z utęsknieniem. Święta, do których przygotowujemy się długo i starannie. Są to dni, kiedy poświęcamy więcej czasu i ciepła swojej rodzinie, bliskim i nieznajomym.

ks. proboszcz

Adwent zaczyna się w niedzielę po uroczystości Chrystusa Króla czyli między 29 listopada a 3 grudnia. Trwa on od 23 do 28 dni, z których cztery zawsze są niedzielami. Adwent kończy się wigilią Bożego Narodzenia, która niekiedy zbiega się z czwartą niedzielą Adwentu. Adwent rozpoczyna się od pierwszych nieszporów pierwszej niedzieli Adwentu, a kończy się pierwszymi nieszporami Bożego Narodzenia. Pierwsza niedziela Adwentu zawsze rozpoczyna nowy rok liturgiczny w Kościele.
Adwent jest wyjątkowym czasem dla chrześcijan. Słowo adwent pochodzi z języka łacińskiego "adventus", które oznacza przyjście. Dla starożytnych rzymian słowo to, oznaczało oficjalny przyjazd cezara. Dla chrześcijan to radosny czas przygotowania na przyjście Pana. Oczekiwanie na przyjście Chrystusa musi rodzić radość, gdyż jest oczekiwaniem na przyjście Jezusa. Dlatego też Adwent jest nie tyle czasem pokuty, ile raczej czasem pobożnego i radosnego oczekiwania. Opuszczenie hymnu Gloria nie jest wyrazem pokuty, jak w Wielkim Poście, lecz znakiem czekania na nowe zabrzmienie hymnu anielskiego śpiewanego w noc narodzenia Jezusa (Łk 2, 14).Owo oczekiwanie ma swoje trzy znaczenia:

Najpierw wspominamy oczekiwanie na pierwsze, historyczne przyjście Jezusa. Łączyny się z tymi wszystkimi pokoleniami ludzi sprawiedliwych z czasów starego testamentu, którzy przez wieki oczekiwali na przyjście Mesjasza. Liturgia adwentowa ukazuje postacie tych świętych, którzy poprzedzili lub przepowiadali przyjście Mesjasza. Bóg już po grzechu pierworodnym obiecał, że przyjdzie "Potomek" Niewiasty, który zgładzi szatana. Naród wybrany przez wieki z nadzieją oczekiwał spełnienia tej obietnicy. Jan Chrzciciel stał się głosem wołającym, który zapowiadał przyjście Oblubieńca. Wpatrujemy się także w Maryję, która w szczególny sposób Jezusa oczekiwała. Ona poprzez swoje "niech mi się stanie", które wyraża Jej posłuszeństwo, uczy nas posłuszeństwa Słowu w wierze.

Bezpośrednio nasze myśli biegną ku Bożemu Narodzeniu - oczekujemy świąt, poprzez modlitwę, roraty, adwentowe postanowienia przygotowujemy się do tego świątecznego czasu. Bóg stał się człowiekiem, przyszedł do nas, a więc i my winniśmy wyjść Bogu naprzeciw, aby spotkać się z wcielonym Synem Bożym. W tym czasie winno się odprawiać rekolekcje, które mają nam pomóc przygotować się na spotkanie z Jezusem.

Jednocześnie nasze myśli biegną ku przyszłości - przypominamy sobie, że kiedyś Jezus ponownie przyjedzie na ziemię, by usunąć zło i zakrólować nad całym światem. Oczekiwanie na przyjście Jezusa jest źródłem radości. Adwent przypomina nam, że całe nasze życie jest czekaniem. Zawsze do czegoś dążymy. Człowiek, który w życiu już na nic nie czeka jest nieszczęśliwy. Nasze życie staje się piękne dlatego, że jest czekaniem, jest dążeniem do czegoś, czekaniem na Kogoś, czekaniem na przychodzącego Chrystusa.

Adwent dzieli się na dwa podokresy, z których każdy ma odrębne cechy, wyrażone w dwóch różnych prefacjach adwentowych:
Pierwszy podokres Adwentu obejmuje czas od pierwszej niedzieli Adwentu do 16 grudnia, kiedy czytane są teksty biblijne, zapowiadające powtórne przyjście Zbawiciela na końcu świata i przygotowujące do spotkania z Chrystusem Sędzią. Dni powszednie w tym okresie przyjmują wszystkie obchody wyższe rangą (tzn. wspomnienia dowolne, obowiązkowe, święta i uroczystości);
Drugi okres Adwentu, od 17 do 24 grudnia, to bezpośrednie przygotowanie do świąt Bożego Narodzenia. W tym okresie w dni powszednie można obchodzić jedynie święta i uroczystości.

ks. proboszcz

Już wkrótce w niedzielę, na Mikołajki w Grębkowie (6.12.br.), na zaproszenie ks. Karola Nasiłowskiego i grębkowskiego oddziału KSM, gościć będziemy grupę SDW (Stworzeni Do Walki) - hip-hopowy skład  z Łukowa, którego celem stała się ewangelizacja przez rap. Jak mówią członkowie SDW: „Nazwa zespołu jest inspiracją do walki z ciemnościami tego świata. Przez muzykę i słowa, które tworzymy, pukamy do serc młodych ludzi". Do sukcesów zespołu zaliczyć można zajęcie trzeciego miejsca podczas festiwalu "Hosanna" w 2008 roku oraz wyróżnienie w 2009 roku. Do tej pory grupa nagrała płytę demo, na której znalazło się 5 utworów. Od momentu powstania zespołu w 2006 roku do czerwca 2009, SDW tworzyli: Piotrek (Montek) i Tomek (Mały). Obecnie do chłopaków dołączyli: Maciek (DJ Bajer) i drugi Maciek - obaj z Bydgoszczy. Zespół pracuje nad wspólnym albumem, który według zapowiedzi powinien ukazać się do lutego 2010 roku. W połowie października 2009 Stworzeni Do Walki wystąpili podczas imprezy „Święte ELO" - reaktywacji festiwalu chrześcijańskiego hip-hopu. Podczas „Muzycznych Rozmów" w Polskim Radio, Marcin Witan porozmawiał z SDW o ich początkach, inspiracjach muzycznych i ewangelizacji przez hip-hop. Stworzeni_do_walki_-__.mp3
Koncert od lat 10.  Wstęp na koncert: dzieci i młodzież ucząca się w gimnazjum - 5 zł., osoby pełnoletnie: 10 zł. Po koncertach będzie możliwość zakupu płyty zespołu w promocyjnej cenie 10 zł oraz zdobycie autografu.
Zapraszamy Serdecznie

10 I 2009 - Z okazji 40. rocznicy powstania pierwszej wspólnoty neokatechumenalnej w Rzymie. Na początku lat 60. na peryferiach Madrytu narodziła się Droga Neokatechumenalna. Celem założycieli ruchu - Kika Argüella i Carmen Hernández - była ewangelizacja ludzi dalekich od Kościoła. W 1968 r. przybyli oni do Rzymu, gdzie powstała pierwsza wspólnota poza granicami Hiszpanii. Obecnie w diecezji rzymskiej Droga Neokatechumenalna jest rozpowszechniona bardziej niż w jakimkolwiek innym miejscu świata; aktualnie jest w niej ponad 500 wspólnot. Droga istnieje w 120 krajach, w 5,5 tys. parafii, i łącznie liczy 20 tys. wspólnot; w Polsce jest już od 34 lat. W związku z przypadającą w tym roku 40. rocznicą powstania pierwszej wspólnoty neokatechumenalnej w Rzymie Ojciec Święty spotkał się z jej przedstawicielami i wygłosił do nich następujące przemówienie: tekst przemówienia na stronie :
http://www.opoka.org.pl/biblioteka/W/WP/benedykt_xvi/przemowienia/neokatechumenat_10012009.html